Steiners ‘universele werkelijkheid’

[Deze tekst publiceerde Pieter Hugo Adriaan Witvliet op 16/12/2015 anoniem op een weblog]

Witvliet maakt zich druk en kan het zoals gewoonlijk niet laten zijn promopraatje over Rudolf Steiner en de antroposofische pseudowetenschap te doen. Volgens Witvliet is ‘het zo gemakkelijk om maar te roepen ‘achterhaald’, maar wat Steiner begin 1900 over de menselijke ontwikkeling publiceerde en in voordrachten besprak, geldt vandaag de dag nog even reëel als toen, omdat hij bijna universele werkelijkheid beschrijft’.

Het probleem met steineradepten zoals Witvliet is dat ze zo aan Rudolf Steiner verknocht zijn dat ze menen overal de ideeën van deze pseudowetenschapper terug te zien.

‘Als een kind wordt geboren, neemt het een lichaam aan’ (determinisme)

[Fragment uit artikel van Annet Schukking, Geert Grooteschool Amsterdam, juni 1976]

Vrijheid, zoals deze tot uitdrukking komt in de naam “vrije”school die heeft niets te maken  met willekeur of flierefluiterij, zoals wel eens wordt verondersteld.

Maar wel alles met een gezonde ontwikkeling van het geestelijk-culturele leven. Vrijheid hangt samen met mens-zijn.
Het dier kent geen vrijheid – zijn doen en laten worden bepaald door instincten en driften; Mensen kunnen ook als dieren gaan leven, of als automaten – iedereen heeft daar wel neiging toe, het is gemakkelijk. Maar, het is niet “menselijk”..

Lees meer »

Ruziemaken hoort erbij

[Deze tekst is op 16/12/2015 door Pieter Hugo Adriaan Witvliet anoniem gepubliceerd op een weblog]

Het zal u niet verbazen dat het op een schoolplein tussen de kinderen niet altijd koek en ei is. Er wordt gespeeld, maar er wordt ook ruzie gemaakt. Dat hoort simpelweg bij het groot worden.
Sommige kinderen gedragen zich sociaal; andere veel minder. De laatsten hebben het wel eens moeilijk zich te schikken in een groter geheel. Dat willen ze vaak wel, maar op de een of andere manier lukt het niet. Dan lopen ze weer boos weg.
Wat opvallend is, is dat ze de oorzaak of de aanleiding meestal niet bij zichzelf zoeken: het ligt altijd aan de anderen.
Nu hebben deze kinderen nog een heel leven voor zich om te leren naar zichzelf te kijken en naar de rol die ze in het sociale leven spelen.
Het gebeurde regelmatig dat zo’n kind, nadat hij eerst had mogen meespelen, het spel zo verknalde, dat hij werd buitengesloten. Dan liep het weg: kwaad en roepend dat het tòch een stom spelletje was.

‘Dingen die we wellicht anders hadden moeten doen’

Deze reactie gaf Pieter HA Witvliet op 08/05/2014 op de weblog UVRM.

Ik heb me, zoals zo menig ouder (of onderwijzer) wel vaak afgevraagd of ik ‘het goed doe’. En later of ik ‘het goed had gedaan’. Toen ik op een bepaald ogenblik iets deed, stond ik daar wel achter; later, soms veel later pas, kwamen er twijfels: had ik dat wel zo moeten doen enz.

Onze eigen kinderen hebben les gehad van hun ouders. Dat was niet altijd makkelijk voor ze. Nu ze, volwassen, daarover spreken, horen wij dingen, die we wellicht anders hadden moeten doen.

Pieter HA Witvliet over pedofilie

[Deze reactie op het artikel ‘Ook misbruik in steinerscholen’ plaatste Pieter HA Witvliet op 24/11/2013]

Ik zeg overduidelijk dat ik de handelwijze van ex-collega’s, zoals ze hier verwoord worden – hartgrondig afwijs – ik neem het dus voor het slachtoffer op – wanneer hun verhalen waar zijn. Ik mag mijn twijfels hebben – ik heb daarvoor ook redenen gegeven. En ik heb meteen bij mijn twijfel nadrukkelijk mijn excuses aangeboden wanneer mijn twijfel onterecht is.
U loopt met uw vooroordelen wat te hard: collega’s zijn niet per definitie ‘vrienden’.
Maar zelfs als het vrienden waren – dan nog zou ik hun handelwijze in deze – er vanuitgaand dat hier de waarheid wordt gesproken – met de scherpste bewoordingen afwijzen.

Vrijeschool – Mensbeeld en examen

Volgens antroposofisch leraar Pieter HA Witvliet bevat ‘dit wat oudere artikel  hoogst actuele gezichtspunten. Juist in deze tijd waarin met name de vrijeschoolbovenbouwen sterker dan voorheen worden geconfronteerd met exameneisen’.

[Artikel van Annet Schukking, Geert Grooteschool, juni 1975]

KIND IN ONTWIKKELING – MENSHEID IN ONTDIKKELING

Onlangs vroeg iemand -hoogleraar en lid van een examencommissie m.o-wiskunde- mij* of het mogelijk zou zijn om een school zo in te richten dat je een breed vormingsonderwijs geeft zonder daarbij van een bepaalde wereldbeschouwing uit te gaan.

In het gesprek hierover kwamen wij er op dat dit niet mogelijk is, dat iedere school, hoe dan ook, altijd uitgaat van een bepaald wereldbeeld, een bepaalde wereldbeschouwing. Een school is in feite nooit ‘neutraal’; neutraal onderwijs bestaat niet.Lees meer »

‘Als mens in je aardse lichaam te incarneren’

[Deze tekst is op 15/01/2011 door Pieter Witvliet onder de schuilnaam J.Alfrik gepubliceerd op Steinerscholen.com]

‘Er was een jongen van 7 in een andere klas, die opmerkelijk angstig was. Zelfs als hij moest schrijven, kwamen de tranen als van zelf, als hij in zijn ogen het fout had gedaan. Ook op de speelplaats onttrok hij zich aan het spelen: rennen, ravotten enz.
In diverse voordrachten spreekt Steiner over het zich ontwikkelende kind als over een wordend mens dat als “geest/zielewezen” een verbinding moet krijgen met zijn “lichamelijk/levenskrachtenwezen”.Lees meer »

Bij welke mislukkelingen heb ik dan mijn hele leven gewerkt? De Waldorfscholen als een soort verzamel-Lourdes?

[Deze tekst publiceerde Pieter HA Witvliet op 15/01/2011 op Steinerscholen.com onder de schuilnaam Joost Alfrik]

Professor! Prange:
Hij poneert een stelling en gaat die vervolgens inkleuren.
1.De antroposofie is een evangelie voor verlatenen en teleurgestelden, voor zinzoekers en thuislozen.
Ik voel mij niet verlaten; ik ben niet teleurgesteld; ik zoek wel zin in het leven, maar voel me ook niet ontheemd.
Had de hooggeleerde nu een enquete gehouden onder de vele honderden Waldorfschoolleerkrachten en was d.m.v. een bepaalde vraagstelling en de antwoorden daarop, bovenstaande conclusie gerechtvaardigd, dan zou ik me nu afvragen: bij welke mislukkelingen heb ik dan mijn hele leven gewerkt? De Waldorfscholen als een soort verzamel-Lourdes?Lees meer »

‘Mijn vrouw werkt als euritmiste op een vrijeschoolbovenbouw’

[Deze kritiek van Pieter Hugo Adriaan op het antroposofisch onderwijs verscheen op 26/11/2010 op de weblog Antroposofie in de pers]

Bijna 40 jaar was ik met hart en ziel Vrijeschoolleerkracht. Ik begon in Den Haag en was omringd door zeer inspirerende collega’s: Veltman, van Wettum, Julius, om er maar een paar te noemen. De voordrachten van Lievegoed; de cursussen van Mees. Inspiratie en enthousiasme. Er waren congressen over vrijheid van onderwijs; er was een landelijke oudergroep; er was strijdvaardigheid om vrijheid van onderwijs gestalte te geven. Er was zeker sprake van een Vrijeschoolbeweging. Dat deze niet kon slagen, lag volgens mij vooral in het feit dat de idee van de driegelede maatschappij door de scholen niet werd begrepen. Lees meer »