‘Jarenlang vrijeschoolleerkracht geweest’

Onder de schuilnaam vrijeschoolachtergrond schreef Pieter Hugo Adriaan Witvliet  op 22/10/2014 op het Fok!forum dat hij jarenlang vrijeschoolleerkracht is geweest en veel van Steiner heeft gelezen en dat sommige opvattingen van hem ‘fantastisch’ aan doen; maar andere zijn heel bruikbaar om ‘het leven’ te bestuderen. Witvliet heeft er wel inspiratie in gevonden …

 


Advertenties

Geschiedenis, aardrijkskunde, geologie

Pieter Ha Witvliet zegt op zijn blog vrijeschoolpedagogie.com in de rubriek ‘wegwijzers’ dat hij in het geschreven werk van de occultist Rudolf Steiner, maar ook in zijn opgetekende voordrachten vaak uitspraken vindt, die – enigszins los van hun verband – op zich een inhoud hebben waarover je lang kan nadenken. Een tijdlang zo’n zin regelmatig op je laten inwerken kan volgens antroposoof Witvliet tot gevolg hebben dat deze zin je in een bepaalde situatie plotseling invalt en dan een antwoord of een richting blijkt te geven voor waarmee je op dat ogenblik bezig bent.
Volgens de steineradept wijzen ze je een weg; misschien ‘de’ weg; en wijzen ze je weg van het alledaagse.

Hieronder voorbeelden van hoe kinderen weg worden gewezen van het alledaagse of de realiteit.Lees meer »

‘Eerst hebben de kinderen de letters – de hoofdletters uit het Latijnse schrift – uit beelden leren kennen’

OVER HET EERSTE SCHRIJVEN EN LEZEN

[lrmgard Hürsch  Erziehungskunst  jrg 25 5 1961]

De auteur vraagt zich af waarom erop de vrijeschool altijd weer op gewezen wordt dat het schrijven voor het lezen aan de kinderen aangeleerd zou moeten worden, wanneer we hen gezond willen ontwikkelen. Ze beroept zich zoals alle antroposofen op Herr Doktor Steiner: ‘Lezen hangt uitdrukkelijk met begrippen samen. Vandaar dat je het als het tweede, niet als het eerste moet ontwikkelen, want anders brengt je het kind veel te vroeg in een soort eenzijdige ontwikkeling van het hoofd, i.p.v. in een ontwikkeling van de totale mens.’ (R.Steiner)

Hürsch komt dan met de bekende antroposofische mantra: ‘Wanneer wij deze aanwijzing ter harte nemen, doen wij precies het tegenovergestelde van wat de meeste andere scholen gewoonlijk doen. Namelijk met het lezen beginnen, wat in de praktijk tot op zekere hoogte erg goede resultaten oplevert. De kinderen [op reguliere scholen, red] leren in het algemeen vroeger en sneller lezen en schrijven dan de onze. Maar wanneer je zo’n aanwijzing volgt en daarmee in de klas werkt, kan je in de praktijk in sterkere mate ervaren hoe reëel , hoe levensecht en van de ontwikkeling van het kind afgelezen de aanwijzingen van Rudolf Steiner zijn. En wat voor opvoedingsmogelijkheden ze ons geven.’

Dan volgt een belangrijke stelling van Hürsch: ‘Eerst hebben de kinderen de letters – de hoofdletters uit het Latijnse schrift – uit beelden leren kennen.’

Meer over de antroposofische leesdidactiek op www.steinerscholen.com

 

Steiners ‘universele werkelijkheid’

[Deze tekst publiceerde Pieter Hugo Adriaan Witvliet op 16/12/2015 anoniem op een weblog]

Witvliet maakt zich druk en kan het zoals gewoonlijk niet laten zijn promopraatje over Rudolf Steiner en de antroposofische pseudowetenschap te doen. Volgens Witvliet is ‘het zo gemakkelijk om maar te roepen ‘achterhaald’, maar wat Steiner begin 1900 over de menselijke ontwikkeling publiceerde en in voordrachten besprak, geldt vandaag de dag nog even reëel als toen, omdat hij bijna universele werkelijkheid beschrijft’.

Het probleem met steineradepten zoals Witvliet is dat ze zo aan Rudolf Steiner verknocht zijn dat ze menen overal de ideeën van deze pseudowetenschapper terug te zien.

‘Als mens in je aardse lichaam te incarneren’

[Deze tekst is op 15/01/2011 door Pieter Witvliet onder de schuilnaam J.Alfrik gepubliceerd op Steinerscholen.com]

‘Er was een jongen van 7 in een andere klas, die opmerkelijk angstig was. Zelfs als hij moest schrijven, kwamen de tranen als van zelf, als hij in zijn ogen het fout had gedaan. Ook op de speelplaats onttrok hij zich aan het spelen: rennen, ravotten enz.
In diverse voordrachten spreekt Steiner over het zich ontwikkelende kind als over een wordend mens dat als “geest/zielewezen” een verbinding moet krijgen met zijn “lichamelijk/levenskrachtenwezen”.Lees meer »